WHERE I END AND YOU BEGIN
Friday, January 01, 2010
وضعیت گهی دارم
نمی تونم هیچ کاری کنم . دکتر حجت ، چطور می تونم حرف از صداقت و پاکی و امنیت و وحدت تو معماری ایران برنم ، در خالی که خیلی وقته حتی یه قطره از این چیزا رو ندیدم
ایم کلمه ها خیلی وقته برام بی معنی شدن ، چطور باید درکشون کنم و کانسپت اثر معماری از توشون در آرم ؟
امروز می تونم هزار تا مشهد دروغگو ها و آدم کش ها و دیوث ها رو بسازم ، ولی تورو خدا از من نخواین به چیزای خوب فکر کنم
احساس گناه می کنم ، وقتی می خوام به حس زندگی فکر کنم ، چون بدن تیکه تیکه شده و صورت خونیه پسر ها و دختر های جوونی جلو چشممه که صداشونو از پنجره ی آتلیه هم میشه شنید
من حالم داره از زندگیم بهم می خوره ، زندگی نکردن بهتره یه دست و پا زدن تو این همه لجن و کثافت ؟
آخر ترمه
خیلی زیاد کار و پروژه دارم
من خودمو مسئول می دونم واسه اینکه یه کار خوب بدم
اما نمی تونم
چیکار کنم ؟
من نمی تونم جم بخورم به خدا
چرا یکی نیس یه کاری بکنه ؟
آرزوم بود که
خرداد 88 بود
اوایلش
بعد می گفتم ، بچه ها بی خیال ، دسبندای سبزتونو در آرین ، شما مسئول جون آدمایی می شین که می میرن
اصلا ریدم دهن سیاسیت
جون آدما وسطه
می فهمی خودخواه عوضی آشغال
12 Comments:
آرشیو
December 2004January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
September 2005
October 2005
November 2005
December 2005
January 2006
February 2006
March 2006
April 2006
May 2006
October 2006
November 2006
December 2006
January 2007
February 2007
March 2007
April 2007
May 2007
July 2007
August 2007
September 2007
December 2007
January 2008
April 2008
July 2008
March 2009
August 2009
January 2010
February 2010
March 2010
April 2010
May 2010
June 2010
July 2010
August 2010
September 2010
October 2010
December 2010
September 2011
July 2012
September 2012
فقط یه کم دیر بود، خشونتش کم بود
http://chrr.us/spip.php?article7669
reader.google.com
ایمیلت رو بده بهم ... یه پیام خالی بزن الان
فراموش کن اون گذشتهی کوفتی رو