زندگیه من و تورو عشق است که چشمونو رو همه چی می بندیم و سیگار می کشیم
زندگیه منو تو رو عشق است که وقتی حرف از اجتماع میاد می خندیم چون همیشه ازش جدا بودیم
من و تویی که وقتی یه جای کارمون گیر می کنه به خود خواهی هامون پناه می یاریم و پوزخند می زنیم و همه چیزو رد می کنیم
منو و تویی که انقدر فکر می کنیم ، انقدر فلسفه می بافیم که دیگه جایی برای طناب بازی نمی مونه
زندگیه من و تویی که انقدر رفتیم و انقدر فکر کردیم و انقدر ساختیم و انقدر انقدر انقدر انقدر
من و تویی که همیشه حس می کنیم و حسمونو تو خودمون قایم می کنیم ، خودمونم تو زندگیمون
من و تویی که به هم لبخند می زنیم و از کنار هم رد می شیم